Opis

Premiera tego modelu odbyła się jesienią 1995 r., w następnym roku Y pojawił się na rynku. Nowe auto zastąpiło model Y10 - od połowy lat osiemdziesiątych sprzedawany także pod marką Autobianchi.

Lancia Y to auto o oryginalnej stylizacji nadwozia. Opracowano je w Centro Stile Lancia. Kształt poszczególnych części trzydrzwiowego nadwozia to efekt harmonii rozmaitych linii i łuków. Oryginalnie (szczególnie w tamtych latach) umieszczono klamkę zewnętrzną drzwi – w środkowym słupku. Konsekwencja w stylizacji występuje także w środku auta. Widać to m.in. po sposobie zaprojektowania kokpitu.

W Lancii Y mogą podróżować cztery osoby, ale wygodnie mają tylko te z przodu. Fotel kierowcy ma szeroki zakres regulacji. Oryginalnie zaprojektowano zegary (prędkościomierz, wskaźniki temperatury i paliwa), umieszczając je centralnie na desce. Warto jednak pamiętać, że w podobnym stylu urządzony był wcześniej kokpit Renault Twingo. Konsolę z radiem i nawiewami ulokowano także na środku. Wnętrze auta wykonane jest solidnie, z dużą ilością materiałów tapicerskich – nawet w górnej części deski rozdzielczej. Dzięki temu przedział pasażerski jest przytulny i miły. Bagażnik Lancii to zaledwie 215 l. Jedynym plusem jest jego foremny kształt.
Lancia może imponować niespotykaną w tej klasie mnogością kolorystyki nadwozia oraz wykończeniem wnętrza. Klient miał do wyboru 12 kolorów podstawowych (w tym 7 metalizowanych) oraz 100 barw komponowanych w tzw. Systemie Kaleidos, do środka zaś przewidziano 4 rodzaje wykładzin w 14 kolorach. Wszystkie wersje miały też bogate podstawowe wyposażenie (m.in. poduszka powietrzna dla kierowcy, elektrycznie sterowane szyby, wspomaganie układu kierowniczego, termometr zewnętrzny).

Samochód posiada bardzo dobry układ zawieszenia (niezależne każdego z kół).
Z jednej strony zapewnia
komfort podróżowania, z drugiej strony, nawet na krętej drodze, stabilnie trzyma pojazd na drodze, nie pozwalając na zbyt duże wychylenia. Nie zachwycają natomiast hamulce.

Do napędu modelu Y służą tylko silniki benzynowe. Wszystkie są niewielkiej pojemności i należą do średnio ekonomicznych, biorąc pod uwagę wielkość samochodu.
Najmniejsza i najsłabsza jednostka to 1.1 FIRE o mocy 54 KM. Nadaje się głównie do jazdy w mieście. Silnik 1,2 l występuje w wersji ośmiozaworowej z mocą 60 KM i szesnastozaworowej o mocy 86 KM. Osiągi tych silników są już do zaakceptowania, choć zużycie paliwa jest trochę za duże. Jest jeszcze silnik 1,4 l/ 80 KM, ale prawie nie występuje na naszym rynku.

Lancia Y weszła na polski rynek dopiero w dwa lata po premierze. Chyba głównym powodem takiego opóźnienia była cena samochodu oraz słabo rozwinięta sieć serwisowa (nie wszyscy dealerzy Fiat Auto Poland mają prawo sprzedaży i serwisowania marki Lancia). Tak więc sporo aut, będących obecnie na rynku wtórnym, pochodzi z indywidualnego importu.
Model Y generalnie uchodzi za auto mało awaryjne. Wynika to nie tylko z jakości wykonania, ale także z tego, iż powstał na bazie Fiata Punto i w sporej części opiera się na sprawdzonych podzespołach. Nie uchroniło go to jednak przed drobnymi dolegliwościami.

Niezbyt dużą żywotność mają amortyzatory, przedwczesnemu zużyciu ulegają również łożyska tylnych wahaczy. Użytkownicy narzekają też na zgrzyty skrzyni biegów (zużycie synchronizatorów), wycieki oleju z silnika (słaba uszczelka pod pokrywą zaworów), awarie oryginalnego akumulatora (część użytkowników już go wymieniła). W przypadku wersji z automatyczną skrzynią biegów, sporo uwag krytycznych odnosi się do sprawności bezstopniowej przekładni CVT.

Na naszym rynku wtórnym egzemplarzy modelu Y jest mało. Większość pochodzi z indywidualnego importu i dlatego należy szczególnie dokładnie obejrzeć samochód przed zakupem. Trzeba się też zastanowić nad autem ze wspomnianą skrzynią CVT. Autoryzowane stacje obsługi są słabo przygotowane na naprawę tego podzespołu. Natomiast dzięki pokrewieństwu z Punto nie ma problemów ze znalezieniem pozostałych części zamiennych i naprawami mechanicznymi.
Lancia jest przede wszystkim samochodem miejskim. W takim zastosowaniu jest przyjemna i niezbyt kosztowna w eksploatacji a jednocześnie jest autem nietuzinkowym.

Wady:
- mały wybór na rynku,
- trudno dostępne części blacharskie,
- mało ekonomiczne silniki.

Zalety:
- oryginalna stylistyka,
- bogate wyposażenie,
- mała awaryjność.

Ważniejsze daty z historii modelu
1995 – premiera modelu Lancia Y (jesień),
1996 – początek sprzedaży, silniki: 1,2 l i 1,4 l
1997 – wzbogacenia gamy o silniki 1,1 l i 1,2 l 16V (kwiecień),
1998 – początek sprzedaży modelu w Polsce,
2000 – mały lifting modelu, zmiany w wyposażeniu modelu,
2003 – premiera następcy Lancii Ypsilon.

Źródło: moto.wp.pl (autor: Jerzy Kozierkiewicz)